Tijdens het Ecstatic Dance Festival heb ik weer even de wonderbaarlijke kracht, liefde en verbinding mogen voelen in het sisterhood.
Ik lag op een gedeelde kamer met 5 verschillende vrouwen, en ik zag er vantevoren een klein beetje tegenop omdat ik dacht dat het super druk zou zijn. En als ik heel eerlijk ben, is er soms nog een klein deel in mij die het nog wel eens spannend vind. Om met een groep onbekende vrouwen te verbinden in bepaalde situaties.
Die spanning bleek (wederom) totaal op niets gebaseerd te zijn. Ik heb in een warm bad mogen stappen met 6 volslagen vreemde sisters. Weer werd ik blij verrast door de openhartigheid, de zachtheid, en de toffe gesprekken. De wijsheid, humor en steun die ik in het wederzijdse contact ervaarde was zo opliftend. Ik heb zo veel mogen delen en ontvangen in liefde en zachtheid.
Wat ik me ook weer besefte is dat er bij zoveel sisters het verlangen leeft om op zo’n diepe manier met elkaar te kunnen verbinden. Maar dat er soms veel angst en spanning op zit. Voor afwijzing, jaloezie en afgunst. Dit komt vaak voort uit een oude sisterhood-wond of moeder-wond. Terwijl dit diepe contact juist zo helend kan werken. In de verbinding met onszelf en ook elkaar en ook de wereld om ons heen.
Dit is ook een van de redenen dat ik graag met sisters wilde gaan “werken” en vrouwenretreats hosten.
Om meer vrouwen de gelegenheid te kunnen bieden om de kracht van sisterhood te ervaren. En om weer in verbinding met het gezonde vrouwelijke in onszelf te komen. En ook met elkaar in verbinding deze reis te delen. Het is voor mij zo enorm helend en grondend geweest en die ervaringen deel ik graag met andere sisters.
Much Love
Karen Wessels
