Attachment of gehechtheid. Volgens de boeddhistische leer is dit de bron van al het lijden. Wat ik zelf ervaar is dat gehechtheid aan ervaringen, eten, gewoontes, gedachten, mensen, spullen & plekken de levensstroom ook behoorlijk kan blokkeren.
Onder gehechtheid zit vaak een diepere angst. Op tekort, gevoelens, om alleen te zijn of om afgewezen te worden. Of zelfs een angst om het leven vol aan te gaan.
We houden dan vaak krampachtig vast aan de dingen die goed voelen of een gevoel van schijnzekerheid kunnen geven.
De kans is groot dat je dan in een verstikkende comfortzone beland die alle leven uit je zuigt, ipv dat het je voedt. En daarmee belemmer je jezelf in jouw eigen vrijheid. Om aanwezig te zijn, te voelen, te groeien en nieuwe ervaringen op te doen.
Deze angsten aankijken, innerlijk kind werk en systemisch werk hebben mij hierin letterlijk bevrijding gegeven. Het leven is in mijn ogen een prachtige dans met alle polariteiten en ervaringen. Door onbevangen en open dit leven aan te kijken met alles wat het biedt zonder te gehecht te raken aan deze ervaringen, opent zich een leven en een wereld van mogelijkheden. Van gezondheid, vrijheid en avontuur. Van verbindingen zonder binding of verstrikking, in liefde voor liefde.
Er zit voor mij ook een groot verschil in iets koesteren of eraan gehecht zijn. Koester de ervaring. Neem het volledig op in dat mooie hart. En durf dan ook weer verder te kijken als het tijd is om los te laten en verder te gaan. Mee te bewegen met wat geleefd wil worden. De stroom te volgen waar jouw hart, lichaam en ziel blij van worden.
Het verlies van iets of iemand kan ook zeker erg verdrietig zijn, maar in plaats van in een slachtoffer rol te kruipen, leer ik steeds meer dankbaar te zijn voor de ervaring(en) en prachtige lessen die ik eruit geleerd heb.
Natuurlijk niet zonder eerst voldoende ruimte voor de rouw van het verlies te nemen. Maar als de rouw voorbij is, open dan je hart voor de roep van dit heerlijke leven. Het is zo wonderbaarlijk mooi!
❤️ much love ❤️
Karen Wessels