Wat als we zouden stoppen met denken dat we losstaan van de natuur?
We zijn geen toeschouwers, eigenaren of heersers. De natuur is geen gebruiksvoorwerp of resource die naar wil te vormen of te gebruiken is.
Wij zijn de natuur. Ons lichaam, onze adem en ons bloed horen bij hetzelfde ritme als bossen, bergen, rivieren en dieren. We bestaan uit dezelfde moleculen die overal in de natuur te vinden zijn.
Hoe zou het zijn als we als mensheid ons weer herinneren dat we hier thuis zijn? Zouden we ons thuis dan nog steeds afbreken, vervuilen en misbruiken?
Thuiskomen begint met vertragen. Gronden. Met je blote voeten op de aarde. Luisteren naar de vogels, de geur van regen opsnuiven, het geritsel van de bladeren horen. Verwonderd kunnen zijn over een zonsopgang. Of een innige ontmoeting met een (huis)dier.
In zulke momenten kunnen we ons herinneren we dat wij ook thuis zijn hier.