BRTT trauma release, bodywork, TRB trauma relase breathwork lichaamswerk, Karen Wessels, soul coaching

Gister was ik even in de stad om wat dingen te regelen. Het weer was fijn dus het was best druk in de stad. Zo anders dan de winter. Mensen aan het winkelen, volop op de terrassen. Vooral veel jonge mensen. Na een tijdje rond gelopen te hebben, voelde ik me echt even in een andere wereld. Ik had wat rillingen en kon niet goed thuisbrengen wat er gebeurde.

Kan een afbeelding zijn van 15 mensen, menigte, straat en weg

Het deed me bijna zeer om zoveel afgescheidenheid te zien. Zowel bij mensen als van de natuur. Zoveel overdaad, de weggooi cultuur, plastic panters en leegte.

Na een tijdje was ik ook compleet overladen door de schreeuwerige reclame van winkels en restaurants. Ik was nog even een (kleding)winkel ingelopen maar het aanbod was zo ontzettend groot dat ik na drie passen weer buiten stond.

Het deed me zeer; ook zo weinig natuur en groen, met betonnen straten, huizen en winkels zo ver het oog kon zien. In mijn beleving zo’n bizarre onnatuurlijke omgeving & cultuur…

Wat was ik blij dat ik snel klaar was en weer naar huis kon gaan. Het was ook even bijzonder te beseffen, dat ik me ooit hier helemaal in thuis heb gevoeld. Dat dit voor mij ook “normaal” was. Dat ik me toen ook niet besefte hoe leeg het eigenlijk voelde.

We zitten hier op Vlierhof Community eigenlijk best wel in een soort bubbel. Van samen-leven, gelijkwaardigheid, bewustzijn, gezondheid, groen, natuurlijkheid en in verbinding. Diep in mijn hart gun ik dit iedereen.

Maar daar kan ook een spiritueel ego op de loer liggen. Want op deze manier leven hoeft natuurlijk niet voor iedereen te passen. Ieder heeft haar/zijn/hun eigen pad te lopen. Waarom zou dat van mij dan beter zijn? De uitdaging voor mij is om in liefde en neutraliteit in te blijven en niet te veroordelen. Te beseffen dat zon afgescheiden leven voor de meeste mensen nog steeds een grote realiteit is. En dat het voor sommigen is dat een bewuste keuze is en ze daar heel gelukkig in zijn, en voor heel veel ook niet.

Ergens hoop ik dat deze mensen de schoonheid van verbinding en de natuur weer mogen leren kennen, ervan proeven en met liefde weer leren waarderen. Ze zijn hier in ieder geval met liefde welkom om een andere manier te ervaren. Mochten ze dat willen, of course…

much love

Categories:

Tags:

No responses yet

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *