Hoe zou het leven zijn als we anderen niet “nodig” hadden voor ons eigen geluk? Dat we de kracht en zin voor het leven gewoon in onszelf kunnen vinden. Hoe zou het zijn als we stoppen met zoeken naar externe erkenning, validatie en acceptatie? Dat we ontdekken dat wij de enigen zijn die onszelf kunnen afwijzen.

Hoe zou het zijn als we stoppen met slachtoffers te zijn? Dat we ons beseffen dat niemand ons komt redden of dat we niemand de schuld kunnen geven van onze gevoelens?

Hoe zou het zijn als we onze verantwoordelijkheid voor onze emoties, patronen en leven nemen en daarmee echt vrij kunnen zijn?

Hoe zou het zijn als we ons beseffen dat liefde niet is wat we kunnen krijgen, moeten verdienen of zoeken? Dat liefde is wat we al ZIJN? Dat liefde onvoorwaardelijk in onszelf aanwezig is?

Hoe zou het zijn om niet meer in angst of tekort te leven. Om te vertrouwen op de ware overvloed die in ons en het universum leeft?

Hoe zou het zijn als we anderen niet meer laten bepalen wat goed of slecht voor ons is? Dat we beseffen hoeveel kracht er in autonomie en zelfbeschikking zit. Hoe zou het zijn als we leren spreken met de stem van onze eigen waarheid? De stem van ons hart? Dat we ons niet meer laten leiden door het bange denken?

Hoe zou het zijn als we onze maskers van gewenst gedrag los durven laten. Onze ware gezichten te laten zien. En leven vanuit authenticiteit, onze eigen unieke zijn? Dat is het leven die ik voor me zie. En dat is de wereld waarin ik bewust kies te leven.

💙much love💙

Karen Wessels

Categories:

Tags:

No responses yet

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *